እስከ መቃብር የዘለቀው ያ የመጨረሻ እቅፍ

​በወላይታ ዞን ጠበላ ከተማ ጥር 15 ቀን 2018 ዓ.ም የነገሰው ፀሐይ ሳይሆን፣ ከተማዋን ክው ያደረገ ጥቁር ሀዘን ነው። “ሐሙስ ሻፋ” ተብሎ በሚጠራው ስፍራ ላይ የፈሰሰው ደም፣ የአንድ ታታሪ ወጣትና የቆንጆ ሚስቱ የሕይወት ታሪክ ፍጻሜ ሆኗል።

ሳምና ቡርቴ፤ በሳቅ ጀምረውት የነበረውን የጥዋት ጉዞ፣ በአስፋልት ላይ ደማቸው ተቀላቅሎ፣ ነፍሳቸው በአንድነት ተሳስራ አጠናቀዋል።

​ረፋድ 3፡15 ላይ፣ ከጠበላ ወደ ወላይታ ሶዶ ይጓዝ የነበረው ኮድ – 3 – 14708 ደሕ የህዝብ ማመላለሻ ሚኒባስ፣ የሞት መልእክተኛ ሆኖ ከፊት ለፊታቸው መጣ። አደጋው ሲከሰት የተሰማው ድምፅ የብረትና የብረት መጋጨት ብቻ አልነበረም፤ የአንድ ቤተሰብ ህልም ሲሰባበር የሚሰማ ጩኸት እንጂ።

​በአደጋው ቦታ የደረሱ ሰዎች ያዩት ትዕይንት ግን ማንኛውንም የጨከነ ልብ የሚሰብር ነበር። ሳምና ቡርቴ ተለያይተው አልወደቁም፤ እንዲያውም ሳም አደጋው ሲመጣ ቡርቴን በሰውነቱ ለመሸፈን ሞክሮ ነበር። ሁለቱም በአስፋልቱ ላይ እንደተቃቀፉ፣ ደማቸው ተቀላቅሎ እየፈሰሰ ነፍሳቸው በአንድነት ወጣች።

ሞት እንኳ እጆቻቸውን ሊያላቅቅ አልቻለም። በፍቅር ኖረው፣ በፍቅር ተቃቅፈው፣ በአንድ ቅጽበት ወደማይመለሱበት ዓለም አብረው ነጎዱ።

​በጣም የሚከብደውና ልብን የሚሰብረው ግን፣ ወደ ቤት ሲመለሱ የሚታየው ትዕይንት ነው። ማታ እነዚያ ገና ዳዴ የሚሉ ህፃናት የሚጠብቁት የሞተር ድምፅ አይመጣም። እናታቸው ቡርቴ ማታ ራት ልታዘጋጅ፣ አባታቸው ሳም ደግሞ “አይዟችሁ” ሊላቸው አይመለሱም። በሳምና በቡርቴ ቤት ውስጥ ያለው ጸጥታ የሚጮህ ነው። ልጆቻቸው ደጃፍ ላይ ቆመው የመንገዱን አቧራ እያዩ ወላጆቻቸውን ይጠብቃሉ፤ የሚመጣው ግን የሰፈር ሰው ጥቁር ልብስ ለብሶ ነው።

​

​